Aktualności

Z biuletynu "Maksymilian" - grudzień 2025 r.

Od I Niedzieli Adwentu, tak więc wraz z rozpoczęciem nowego roku duszpasterskiego, Kościół w Polsce proponuje nam nowy temat do rozważenia, co wyraża hasło: „Uczniowie-Misjonarze”. Zwraca ono uwagę na to, że życie chrześcijanina wiąże się z dawaniem na co dzień świadectwa wiary. Chrześcijanin żyje pragnieniem, aby inni ludzie poznali Chrystusa. W Nowym Testamencie Jezus Chrystus nazwany jest „Świadkiem Wiernym” (Ap 1,5) i prawdomównym (Ap 3,14). Chrystus zaświadczył o Ojcu i sam w sobie jest Prawdą ostateczną i niezawodną. Sam mówił: „Albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego” (J 15,15). Apostołowie byli naocznymi świadkami życia Jezusa, od chrztu w Jordanie aż do Wniebowstąpienia i zostali wybrani po to, aby świadczyli o Jezusie. W Ewangelii czytamy znamienne słowa wypowiedziane przez Jezusa: „Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie” (Mt 10, 32-33). Łukasz na początku Dziejów Apostolskich przywołuje słowa Jezusa, jakie skierował do apostołów: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1,6). Od chwili Zesłania Jezus tchnął w apostołów ożywiający dar Ducha Świętego i wprowadził ich w wielką przygodę ewangelizacji. Apostoł Paweł powiada: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (1 Kor 9,16). Zatem głoszenie o Chrystusie uważał za swój obowiązek.

Słowo Boże na tyle dociera do ludzi, na ile staje się „obecne i żywe” w świadectwie wierzących. Dawanie świadectwa wiąże się ściśle z osobistą więzią z Chrystusem. Papież Paweł VI w adhortacji o ewangelizacji w świecie współczesnym „Evangelii nuntiandi” (Głoszenie Ewangelii) wołał o ewangelizację świata i widząc perspektywę nadchodzącej sekularyzacji, która pomija potrzebę uciekania się do Boga, napisał: „Człowiek naszych czasów chętniej słucha świadków aniżeli nauczycieli; a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami”. Jan Paweł II w encyklice ostałej aktualności posłania misyjnego „Redemtoris missio” (Misja Chrystusa Odkupiciela) napisał wymowne słowa: „Wiara umacnia się, gdy jest przekazywana!” Zatem, kiedy innym przekazujemy wiarę, tym samym i nasza wiara się umacnia.

Program duszpasterski – „Uczniowie-Misjonarze” – z jednej strony przypomina, że uczniem Jezusa jest ten, kto na drodze formacji, przez stałe wzrastanie w miłości, osobiście Go spotkał, doświadczył Jego bliskości i poważnie żyje Jego słowem. Z drugiej zaś strony podkreśla obowiązek wszystkich ochrzczonych, którym jest udział w misji Kościoła i wskazuje na nierozerwalny związek między wyznawaniem wiary a dawaniem jej świadectwa. Być uczniem-misjonarzem oznacza posiadanie ducha chrześcijańskiego i jednocześnie misyjnego. Od początku Kościoła wznosi się adwentowe zawołanie „Marana tha – Przyjdź Panie Jezu” (Ap 22,17). Bo On jest celem historii i jedynym Zbawicielem świata. Głoszenie Ewangelii świadectwem, słowem i czynem, jest dowodem tego, że ja żyję Dobrą Nowiną. Jeszcze raz powtórzmy, chrześcijanin żyje pragnieniem, aby inni ludzie poznali Chrystusa, a tym bardziej moja rodzina, dzieci. Uczeń Jezusa rzuca ziarno słowa Bożego – w rodzinie, otoczeniu, w pracy…

ks. Grzegorz Rzeźwicki